12, సెప్టెంబర్ 2018, బుధవారం

వినాయకుడి ఆవేదన

ప్రతి వినాయక చవితికి కొంత కాలం ప్రత్యెక వ్యాసాలను వ్రాశాను. ఒకటి రెండు సంవత్సరాలు వ్రాయలేదు. ఈ సంవత్సరం, వ్యాసం వ్రాయనవసరం లేకుండా ఒక చక్కటి వీడియో దొరికింది. వెర్రి మొర్రి భక్తితో వినాయకుడు ఎంతగా ఆవేదన చెందుతున్నాడో, ఈ వీడియోలో చక్కగా వ్యక్తపరిచారు. ఈ వీడియో చూడటమే కాదు, అందులో చెప్పిన విషయాల గురించి ఆలోచించి,  వినాయక చవితి పండుగను సవ్యమైన పద్ధతిలో జరుపుకుంటే పుణ్యం. 




=======================================================================
ఇంట్లో చక్కటి మట్టి విగ్రహాలు పెట్టుకుని, పత్రిలో కావలిసిన ఆకులలో ఎక్కువ భాగం ఇంట్లో పెంచుకున్న చెట్ల నుండి తెచ్చుకుని  వినాయక చవితి చేస్తున్న వారికి జిందాబాద్

*****************************************************
అల్లరి, ఆగం లేకుండా, మట్టి వినాయకుడితో,  పూజ చేసుకునే అందరికీ  వినాయకచవితి శుభాకాంక్షలు
*****************************************************



మునుపువినాయకచవితికిచేసేఅకృత్యపు పూజలగురించివ్రాసినవ్యాసాలు


2009
2010
2010
2010
2011
2011
2012
2013
2014
వ్యాసం వ్రాయలేదు (విసుగెత్తి)
2015
పున:శ్చరణ మాత్రమె    కొత్త వ్యాసం వ్రాయలేదు !
2016
వ్యాసం వ్రాయలేదు (విసుగెత్తి)
2017
 



13, ఆగస్టు 2018, సోమవారం

ఒక ఆలోచన లేదా సూచన




ఆవతలి వాడు చెప్పేది, ఆ విషయం మనకు ఉపయోగపడేదే అయినాసరే, ఎందుకు వినాలి అన్న మొండితనం  చాలా మందిలో  చూస్తుంటాము.  ఇక్కడ పార్కింగు చెయ్యద్దు అంటే, అక్కడే డబుల్ పార్క్ చెయ్యటం, లేదా బైకు సైడు స్టాండు వేసి మరీ పార్క్ చేసే ప్రభుద్దుల్ని మనం రోజూ చూస్తూనే ఉంటాం. ఆఫీసుల్లో మెట్లమీద ఉమ్మెయకుండా, ఇక్కడ ఉమ్మకండిరా అని బోర్డు పెట్టినా సరే అక్కడే తమ చండాలపు అలవాట్లతో (కిళ్ళీలు,గుట్కాలు) ఆఫీసుల్లో గోడలు, మెట్లు నాశనం చేసేవాళ్ళను చూస్తూనే ఉన్నాము. ఈ చెత్త అలవాటు పోగొట్టటానికి మెట్ల మీద అన్ని రకాల మతాల బొమ్మలు పెట్టినవాళ్ళూ లేకపోలేదు. ఈ ఉమ్మెత్త గాళ్ళను ఆపటానికి దేముడు "భయం" తీసుకు రావలిసిందే కానీ , వాళ్లకు వాళ్ళే బుద్ధి తెచ్చుకుని ప్రవర్తిస్తారని  అనుకోవటం అత్యాశే!

ఇక డ్రైవింగు చేసేప్పుడు సెల్ మాట్లాడకండిరా , అది మీకే కాదు, మీ డ్రైవింగ్ వల్ల రోడ్డు మీద ఉన్న ఇతరులకు కూడా ప్రమాదానికి దారి తీస్తుంది, ప్రాణాలు పొయ్యే ప్రమాదం ఉన్నది  అని ఎన్ని చెప్పినా, ఫైను వేసినా, ప్రకటనలు గుప్పించినా, మనం రోజూ చూస్తూనే ఉంటాము,  బైకుల మీద వెళ్ళే వంకర మెడగాళ్ళని. ఏమిటో వీడు చేసే అణాకాణీ గుమాస్తా ఉద్యోగానికి, లేదా చేసే బటానీల వ్యాపారానికి అంత డ్రైవ్ చేస్తూ కూడా, అదీ బైకు మీద, మాట్లాడాల్సినంత గొప్ప విషయం. పక్కన ఆపుకుని ఆ అద్భుత విషయం మాట్లాడుకోవచ్చు కదా!

ఇక ఇప్పుడు హాండ్స్ ఫ్రీ ఫోను కారుకు అనుసంధించి, మాట్లాడేసుకోవచ్చు. డ్రైవింగ్ చేసేప్పుడు ఫోను మాట్లాడ కూడదు అన్నది, ఒక చేత్తో ఫోను పట్టుకుంటారని, ఒంటి చేత్తో డ్రైవింగ్ చేస్తే మాత్రమె ప్రమాదం జరుగుతుందని  కాదు. డ్రైవింగ్ చెయ్యటం అనేది ఎంతో జాగ్రత్తగా మన చెవులు, కళ్ళు, బుద్ది పెట్టి చెయ్యవలసిన పని. అటువంటి పనిచేస్తూ, ఫోను మాట్లాడుతుంటే, హాండ్స్-ఫ్రీ అయినా సరే, చెవులు/బుద్ధి మాట్లాడే విషయం మీద ఉంటాయి కానీ, డ్రైవింగ్ మీద ఉండవు. ప్రమాదం జరిగే అవకాశం చాలా ఎక్కువ.  కాబట్టి, డ్రైవింగ్ చేస్తున్నప్పుడు, ఏవిధంగానైనా సరే,   ఫోను మాట్లాడటం ప్రమాదకరమే. 

ఇలాంటివి ఎన్ని జరుగుతున్నాయో!

డ్రైవింగ్ లో  సెల్ వాడకుండా ఉండటానికి నా దగ్గర కొన్ని ఆలోచనలు ఉన్నాయి.

  1. సెల్ ఫోనులు హమేషా దగ్గరలో ఉన్న టవరుకు సిగ్నల్ పంపి(Send) మళ్ళీ తీసుకుంటూ(Receive) ఉంటాయి. అంటే ఒక సెల్ ఫోన్ ఒక టవర్ ప్రాంతంలో ఉండగా, మరో టవర్ ప్రాతానికి వెళ్ళే లోపల ఒక టవర్ నుంచే ఈ సిగ్నల్ పంపిణీ పనిచేస్తుంది. 
  2. ఒక వ్యక్తి వాడే సెల్ ఫోన్,  ఒక టవర్ నుండి మరో టవరుకు తన సిగ్నల్ పంపటం మధ్య ఉండే వ్యవధిని లెక్కగట్, టి ఆ సెల్ ఫోన్ ఎంత వేగంగా ప్రయాణిస్తున్నదో  గమనించి, ఆ వేగం ఐదు కిలోమీటర్ల కంటే ఎక్కువగా ఉంటే, ఆ సెల్ ఫోను నుంచి కాల్స్ వెళ్ళటం కాని, రిసీవు చేసుకోవటం కాని  లేకుండా ఆపేసే ప్రత్యెక ఏర్పాటు చెయ్యాలి. అలాగే ఒక టవర్ పరిధిలోనే ప్రయాణిస్తున్నా కూడా, ఆ సెల్ ఫోను కదలిక వేగాన్ని ఆ టవర్లో పసిగట్టే ఏర్పాటు చెయ్యాలి. ఈ ఏర్పాటును ఓవర్ రైడ్ చెయ్యటానికి ఏ విధయమైన అవకాశమూ ఫోనులో ఇవ్వకూడదు.   ఈ విషయంలో టెక్నికల్ గా తెలిసిన వాళ్ళు ఆలోచిస్తే బాగుంటుంది.
  3. సరే, మాకు అబ్బో ఎంతో జరూరు పనులు ఉంటాయి అనుకునే వాళ్ళ కోసం ఏర్పాటు ఏమంటే, వాళ్లకు ఇన్వర్డ్ కాల్ వస్తుంటే, ఒక్క ప్రత్యెక మైన బీప్ రావాలి . ఆ బీప్ రాగానే అది వాళ్లకు ఒక ఇన్వర్డ్ కాల్ వస్తున్నట్టు సంకేతం అన్న మాట. అప్పుడు వాళ్ళు ప్రయాణిస్తున్న వాహనాన్ని పూర్తిగా ఆపితేనే, వాళ్ళు ఆ ఇన్వర్డ్ కాల్ తీసుకోగలగాలి. 
  4. అలాగే, ఒక వ్యక్తికి మనం కాల్ చేస్తుంటే, ఆ వ్యక్తి అప్పుడు ప్రయాణం చేస్తూ ఉంటే (ప్రయాణం చేస్తున్నదీ లేనిదీ పాయింటు 1  లో సెల్ టవర్ కు  తెలుస్తుంది), మనకు ఒక మెసేజీ రావాలి, ఆ వ్యక్తి ప్రయాణం లో ఉన్నాడు, కాసేపాగి చెయ్యండి. మరీ అర్జెంటు అయితే, ఫలానా  బటన్ నొక్కండి. అలా నొక్కగానే పైన చెప్పిన బీప్ ఆ వ్యక్తికి వస్తుంది. అతను వాహనం ఆపి ఆ ఇన్వర్డ్ కాల్ తీసుకుంటాడు.
  5. ఈ వ్యవహారంలో, ప్రయాణిస్తున్నప్పటికీ, డ్రైవ్ చెయ్యకుండా వెనుక కూచున్న వాళ్లకి, లేదా రైలు/బస్సు లో ప్రయాణిస్తున్న వాళ్లకి ఏవిధంగా అడ్డంకి కాకుండా ఉండాలి అని  చూడాలి.ఈ పాయింటు కొచెం కష్టమైనది. కానీ ఆలోచిస్తే ఉపాయం దొరక్కపోదు.
ఒక దురలవాటును, పైగా ఆ దురలవాటున్న వ్యక్తికే కాదు, ఆ వ్యక్తివల్ల ఇతరుల ప్రాణానికి కూడా ముప్పు ఉన్నప్పుడు, ఆ విషయం మీద తప్పనిసరిగా ఒక విస్తృతమైన చర్చ జరిగి, అటువంటి ప్రమాదాలు జరగకుండా ఆపే ఉపాయాలు కనుక్కోవాలి కానీ,  ఆ దురలవాటును సమర్ధిస్తూ పిడివాదాలు చెయ్యకూడదు.






 




12, ఆగస్టు 2018, ఆదివారం

ఫ్రంటులు-ప్రజాస్వామ్యమూ

 Image result for democracy?
ప్రజాస్వామ్యం, ఎన్నికలు అంటే ఏమిటి! ఫలానా పార్టీని,  మేము కొంతమంది విడి విడిగా నుంచున్న పార్టీలు ప్రభుత్వంలోకి రానివ్వం అని భీకర నినాదాలు చెయ్యటమా! ఫలానా పార్టీ అందరి  కంటే ఎక్కువ సీట్లు గెలుచుకున్నది. కానీ ప్రభుత్వం ఏర్పాటుకు సరిపొయ్యే అద్భుత సంఖ్య 272 వాళ్ళకు దఖలు పడలేదు. అంతే! ఇక నాటకాలు మొదలు. ఆ ఎక్కువ వచ్చిన వాళ్ళను ఎలా ప్రభుత్వం ఏర్పరచకుండా ఎన్ని పనులు చెయ్యాలో ఎవరితో కలువవచ్చో లేదో చూసుకునే ప్రశ్నే లేదు. ఎవడితోపడితో వాడితో చెయ్యి కలపటం ప్రజాస్వామ్య పరంగా ఎక్కువ సీట్లు వచ్చినవాణ్ణి అణగతొక్కటం. పైగా ఒక వితండ పిడివాదన. మా అందరినీ కలిపితే   మీ కంటే ఎక్కువ సీట్లు ఉన్నాయి, కాబట్టి ఎక్కువ మంది ప్రజలు మిమ్మల్ని వద్దను కుంటున్నారు అని ప్రవచించటం మనం చూస్తూనే ఉన్నాము.

ఒక పార్టీ ఎడ్డె మంటే, మరొక పార్టీ తెడ్డె మనే  కప్పల తక్కెడ కూటములు మళ్ళీ వీటిల్లో మొదటిదిట, రెండోదిట ఇకేమైనా సరే ఆ ఇద్దర్నీ కాదని మమ్మల్ని వరించమని సింగారించుకుంటున్న, దిక్కూ దివాణం, ముక్కూ ముఖం తెలియని కుల పార్టీలు, భాషా పార్టీలు, ఏక వ్యక్తి  పార్టీలు, వీళ్ళను ఉసికొల్పుతో విదేశీ ఇజాల పార్టీలు కొన్ని,  వాళ్ళ వేషంలో మరికొందరు కొన్ని దేశవాళి పేర్లతో. వీళ్ళుట  ప్రజాస్వామ్యాన్ని రక్షించటానికట. వాళ్ళ పార్టీల్లో లేని ప్రజాస్వామ్యం దేశంలో తీసుకువస్తారుష

ఒక్కో పార్టీలో ఒక్కో కుటుంబం పాతుకు పోవటం, లేదా ఒక వ్యక్తీ చుట్టూ కొన్ని కొన్ని కారణాల వల్ల ఏర్పడినవి, విదేశాల నుంచి దిగుమతి ఐన ఇజాల పార్టీలు, ఇవి మహా ఘటబంధన్ ట. ఇలాంటి వెర్రి కూటములు 1977 లో అధికారంలోకి వచ్చి నిలబెట్టుకోలేని పిచ్చి జనతా పార్టీతోనే మొదలు కాలేదు ఈ కూటముల "ఆటలు"  స్వాతంత్ర్యం వచ్చినాక కాంగ్రెస్ లో ఇమడలేక, లేదా అక్కడ నిరుద్యోగులైన నాయకులు సుభాషితాలు వల్లిస్తూ అదనీ ఇదనీ పార్టీలు పెట్టి అభాసు పాలవుతూనే ఉన్నారు. "జనతా ఫార్స్"  లోంచి బయటకు వచ్చిన ఒక్కటే పార్టీ కొన్ని దశాబ్దాలు కష్టపడి మొదటి నుంచి అధికారంలో ఉన్న పార్టీని ఎదిరించే స్థితికి 1990 లకు రాగలిగింది. 

మన   దేశానికి 68 ఏళ్ల  క్రితం పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం సరిపోతుంది అనుకుని ఆ విధంగా ఏర్పరుచు కున్నాము. కాని పోను పోను ఈ పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్య విధానం వెర్రి తలలు వేసి ప్రజాస్వామ్యాన్నే  అపహాస్యం  చేసి పరిస్థితికి వచ్చిందని నా ఉద్దేశ్యం. 

ఇంగ్లాండ్ ను అనుకరిస్తూ ఉన్న పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం  బదులుగా, అమెరికాలో లాగా దేశానికి అధ్యక్షుణ్ణి , రాష్ట్రానికి గవర్నర్ ను సీదాగా ప్రజలే ఎన్నుకునే పధ్ధతికి  మన రాజ్యాంగాన్నిమారిస్తే తప్ప, ఈ చిల్ల పార్టీలు, విదేశీ ఇజాల పార్టీలు అన్నీ కలిసి చివరకు మన దేశంలో ప్రజాస్వామ్యం అనే మాటకు అర్ధం లేకుండా చేస్తాయి. 


10, ఏప్రిల్ 2018, మంగళవారం

అదొక సినిమా






టైటిల్ "రంగస్థలం". అదొక సినిమా.   అందుకని బాగున్నది. రాంగోపాలవర్మ మెచ్చుకోవటంలొ ఆశ్చర్యం లేదు. ఎందుకు అంటే  టేకింగ్ చాలా బాగున్నది. ఒక పాట చాలా బాగున్నది. కానీ, అదేపాట,  సినిమాలో కంటే యూ ట్యూబ్ లొనే ఉన్న వెర్షనే  బాగున్నది. పాట విని మరీ ఎక్కువగా ఎక్స్పెక్ట్ చేసి సినిమాలో పిక్చరైజేషన్ని చూసి నిరాశ చెందానేమో అని అనుమానం.

ముందుగా, యాంఖర్ గా మనకు బాగా తెలిసిన అనసూయను మెచ్చుకోవాలి. ఆవిడ చేసిన  సినిమా చూడటం ఇదే మొదటిసారి. చాలా చక్కగా చేసింది. వయసుకు తగ్గ వేషం వేసి, (ఏమి వుడ్ అది, ఆ! టాలీవుడ్) దర్శకులకు, తనకు హీరోయిన్ వేషాలు వెయ్యాలన్న ఆశ ఇక లేదనీ, వదిన, అక్కయ్య లెదంటే అత్త వంటి వేషాలు వేసేస్తాను అన్న సందేశం ఇచ్చేసింది అని నాకు అనిపించింది.

ప్రతి సినిమాకు కథ ఉండాలి కదా! ఈ సినిమాకు కూడా ఒక కథ వండారు. అదేమిటి అంటే....పూర్తి కథ చెప్పను, చూచాయగా మాత్రమె చెబుతాను. వినండి. నేను కూడా ఆ దర్శకుడు సుకుమార్ రూట్లోనే వెడతాను, సస్పెన్స్ ఆమాత్రం ఉండొద్దూ!

ఒకానొక కుర్రాడు దుబాయ్ లో పనిచేస్తూ ఉంటాడు. అతనికి, హాస్టల్లొ ఉండి చదువుకునే ఒకమ్మాయికి, సినిమా భాషలొ చెప్పాలంటే, ప్రేమ ట్రాకు నడుస్తూ ఉంటుంది.  

ఆ అమ్మాయి కుటుంబ నేపధ్యం, దర్శకుడు మన దగ్గర నుంచి పూర్తిగా దాచిపెట్టాడు. కాని చెప్తాడు, ఎప్పుడూ? చిట్ట చివరికి చెప్పిన కథ ఇప్పటికే చాలా చెప్పేశాము,  ఇక ముగిద్దాము అని వారికి ఆలొచన వచ్చినప్పుడు. ఆ పధ్ధతి హిచ్-కాకియన్  కాదని ఊరికే గోలపెట్టకండి. తప్పేమున్నది, అదొక తేలుంగు సినిమా మరి, మీరు లొట్టలు వేసుకుంటూ తెగ మెచ్చుకుంటూ చూశే ఇంగ్లీషు సినిమా కాదుగా!

ఆ కుర్రాడికి ఊళ్ళో ఒక చెవిటి తమ్ముడు, కొంచెం దుందుడుకులే. జాగ్రత్త! అతనే ఈ సినిమాకు హీరో. అందుకనే ఆ దుందుడుకు తనం  కొంచెం ఏమిటి సినిమాలో హీరోకి ఎంత ఉండాలో అంతా ఉంటుంది. వీళ్ళిద్దరికీ ఒక్క చెల్లెలు, సరే, పాత నటులను ఉధ్ధరించటానికి, తల్లితండ్రులు. తండ్రి పేరేదో ఉండాలి! ఆ, గుర్తుకు వచ్చింది, కోటేశ్వరరావు, ఒక టైలరు. తల్లి, కరక్ష్ గా ఊహించారు, గృహిణి. చెల్లెలికి, అవసరం ఐనప్పుడు   ఫ్రేములొ కనపడటం తప్ప, పెద్ద పనిలేదు.

సరే,  ఒక విలన్ ఉన్నాడు-రాజనాలకి ఎక్కువ,రావు గోపాలరావుకి తక్కువ. పాపం, ఆయనకు పెళ్ళాం పిల్లలు, చివరకు గోడ మీద ఫొటోల్లొనైనా చూద్దాము అని మనం ఎంత ప్రయత్నించినా కనపడరు. దర్శకులకు విలన్ల మీద కనికరం ఉంటే ఎలా? అంతటి విలేజీ విలన్ కి పక్కన రామలింగయ్య కూడా లేడు. ఒక గుండు రౌడీ ఉన్నాడు కానీ, అబ్బే! అల్లు రామలింగయ్య అంత, ఈ గుండు నటుడు ఎప్పటికీ కాలేడు. 

డబ్బు సంపాదనకి, ఆ పైన ముఖ్యంగా ఊరికి తాను మాత్రమే ఎల్లకాలమూ పంచాయితీ ప్రెసిడెంట్ గా ఉండటనికి చెయ్యకూడని పనులు చెయ్యటం తప్ప విలన్ కు సహజంగానే  వేరే పనులు ఉన్నట్టు కనపడదు. కాలక్షేపానికి రేడియో సదా వింటూ ఉంటాడు. విలన్ అన్న తరువాత, ఆమాత్రం ఉండాలి అని, చుట్టలు తెగ పీలుస్తూ ఉంటాడు. అన్నట్టు మరచాను, ఈ మతిమరపు ఒకటి నా ప్రాణానికి! పాత సినిమా పాతాళ భైరవిలొ ఎస్వీ రంగారావు అంత కాకపోయినా,  సినిమా విలన్ చెయ్యతగ్గ పూజలుకూడా ఈ సినిమాలో విలన్ చేస్తూ  ఉంటాడు, మేకలను కూడా బలి ఇస్తూ ఉంటాడు  సుమా! మీలాగా నాలాగా కనపడటానికి ఆయనకు పిచ్చా, వెర్రా. సినిమా అండీ, అదొక సినిమా.

కానీ, ఇంతటి విలన్, చివర్లొ పారిపోయి ఎక్కడొ పొలల్లొ నేలకు దిగువగా ఉన్న కట్టడంలో సద్దాం హుస్సేన్  లాగా దాక్కుని పడుకుని ఉండటం చూస్తే,    దర్శకుడి ఆనతి మేరకు  సహజంగా మనం కథానాయకుడి పక్క ఉండాల్సి వచ్చినా కూడా, విలన్ మీద జాలి వెయ్యకుండా ఉండదు. ఎంత అయినా ఒకప్పటి హీరొకదా. అంతకంటే ఘోరం, తాను చెయ్యని తప్పుకు  హీరొ చేతిలో కుక్క చావు చస్తాడు. పాపం విలన్ల బతుకులు అంతేగా మరి. అందుకే, అదొక సినిమా.

సినిమా వెంటనే అయిపోతుందా!  మీరెంత ఆశావాదులైనా అంత  అత్యాశ పనికిరాదు. మరి?  అవును, ఆ విలన్ చచ్చిపోంగానే సినిమా  అవదండీ. పైగా ఆ విలన్ చచ్చిన సంగతి చివరివరకూ మనకు కూడా తెలియదు. అయినా, సినిమా ఎలా ఉండాలి, ఎప్పుడు అయిపోవాలి అన్నీ మీ ఇష్టమేనా! దర్శకుడు అనేవాడు ఒకాయన ఉంటాడు తెలుసా! అదొక సినిమా.

పైగా.........ఏమిటండీ ఈ క్షొభ నాకూ?! మాటి మాటికీ అడ్డువస్తారు. ఇలా ఐతే నేను ఇక వ్రాయను.  పైనే చెప్పానా? లేదా?  ఇది హిచ్-కాకియన్ సస్పెన్స్ కాదూ అని. ఏమిటొయ్ హిచ్-కాక్ గొప్పతనం. ఏమిటిటా ఆ హిచ్-కాకీయం! హేమీ లేదూ. సినిమలో ప్రతి విషయం  ప్రేక్షకులకు మాత్రం చూపిస్తూ చెబుతూనే, సినిమాలొ ఉన్న పాత్రలకు ఎవరికి ఎంత తెలియాలొ అంతే తెలిసె పధ్ధతిలొ కథ నడపటమే హిచ్-కాకీయం, మనకు, అంటే ప్రేక్షకులకు, అప్పటికే తెలిసిన విషయాలు, పాత్రలు కథనం ద్వారా మాత్రమె సినిమా చివరలో  ఎలా తెలుసుకుంటాయి అన్నదే ఉత్కంఠ లేదా సస్పెన్స్.

పైగా....అంటూ ఆపారేమిటి?

ఏదీనన్ను చెప్పనిస్తే కదా! చెబుదామని అనుకుంటున్న అసలు విషయం మర్చిపోయ్యాను. పోనీ ఇది వినండి. ప్రకాష్ రాజు లేడూ, అవును ఆయనే ఈ మధ్య ఊహూ తెగ "హార్ట్" అయిపోయి ఏదేదో తెగ మాట్లాడి పబ్లిసిటీ కోసం తాపత్రయపడుతున్నాడే,  ఆయనే. వారికి తగ్గ పాత్ర ఇచ్చారు ఈ సినిమాలో. పెద్దగా కనపడడు, పైగా చాలా ముఖ్యమైన పాత్ర అని చివరికి తెలుస్తుంది మాష్టారూ.  కాస్టింగ్ విషయంలో అతనికి బాగా నప్పిన పాత్ర ఇచ్చినందుకు, దర్శకుడిని అభినందించాల్సిందే, తప్పదు.

హీరోయున్.....? మీ ఆత్రం పాడుగానూ. వస్తున్నా అక్కడికే వస్తున్నా. నాకు తెలియదూ మీ ఆసక్తి! తెలుగమ్మాయి కాదు. పెరిగింది తమిళ నాట, అమ్మేమో మలయాళీ. వాళ్ళ నాన్న తెలుగాయనేలే. అందుకే కాబోలు తెలుగు కుర్రాడికి ఇచ్చి పెళ్ళి చేసాడు. ఆ అమ్మాయి హీరోయిన్. పేరు సమంత. సినిమాలో ముచ్చటగా ఉందబ్బాయ్. మీరేదో అంటూ ఉంటారే "నేటివిటీ" అని. ఆ విషయంలో చక్కగా పల్లెటూరు అమ్మాయిగా నప్పింది. పైగా, హీరోయిన్ అయ్యి కూడా బాగా నటించింది కూడా. షరా మామూలే, రెండు మూడు పాటలు, పల్లెటూరు అమ్మాయిగా వేసినా సరే గ్లామర్ ధారాళంగా పారింది. డోంట్ వర్రీ, మీరేమీ డిజప్పాయింట్ అవ్వరులే!

ఇంకేమి చెప్పాలీ ఈ సినిమా గురించీ? ఏమిటీ! హాస్యమా! ఈ సినిమాలో హీరోనే హాస్యపు బండి చులాగ్గా లాగిపారేశాడు. పైకి పోయిన వాళ్ళు ఇప్పుడు ఎలాగో లేరు, , రిటైర్ అయ్యేవాళ్ళు వెళ్ళిపోయి, హాస్యం చేస్తూ వచ్చి, హీరోలం అనుకుని మూల కూచున్న వాళ్ళు పోగా,  మళ్ళీ హాస్యానికి ఇక బ్రహ్మానందమే మిగిలాడు కదా! అయినా సరే, మళ్ళీ బ్రహ్మానందం దేనికి పెద్ద ఖర్చు అనుకుని, హీరోకి చెవుడు పెట్టి ఆ అవకరంతో హాస్యం బండి చాలా అద్భుతంగా లాగించారు. పైగా ఆ చెవుడు, సినిమా సస్పెన్సుకు కూడా భలే వాడుకున్నారు. 

సంగీతం ఎలా ఉన్నది అంటే చెప్పటానికి బాగానే ఉన్నది అని చెప్పాలి. పైన చెప్పానే, ఆ ఒక్క పాట  బాగున్నది. మొదట్లో యు ట్యూబ్ లో చూసినప్పడు. నేను అక్కడ కామెంట్లో వ్రాసినది కరెక్ట్. సాహిత్య పరంగా, సినిమా పాటల ఎడారిలో  ఒయాసిస్సులాగా  బాగున్నది. సాహిత్యకర్త చంద్ర బోసుట. బాగా వ్రాశాడు. వింటారా ఆ పాట!  సినిమాకి ఎలాగో వెళ్ళి చూస్తారుగా. పోనీ యు ట్యూబ్ లో ఉన్నదే వినండి. నాకైతే అదే బాగున్నది. 

నేను వ్రాసేది "పరిచయం" మాత్రమె. సమీక్ష లాగా మీకు అనిపిస్తే అది నా తప్పు కాదు.  ఇప్పుడు ఈ సినిమాలో నాకు నచ్చినవి ఆపైన నచ్చనివి రెండూ చెబుతాను.

మొదట, నచ్చినవి: 
  1. సినిమా టేకింగ్ ఎక్కడా బోర్ కొట్టకుండా చక్కగా ఉన్నది. ప్రతి సినిమాకు ఒక "పేస్" ఉంటుంది. ఈ సినిమాలో కూడా  ఆ పేస్ బాగున్నది. ఎక్కడా చెడలేదు.
  2. ఇంటర్వెల్ కు ముందు పాటలు వినటానికి బాగున్నాయి. శ్లేష అర్ధం అయ్యింది అనుకుంటాను. 
  3. చిరంజీవి కొడుకయ్యి, ఇప్పటికి దాదాపు  అన్ని సినిమాలు హిట్స్ అయ్యి, రామ్ చరణ్ గ్లామర్ పోతుంది అనుకోకుండా చెవిటి మనిషి వేషం వెయ్యంటం అద్భుతం. పాత్ర ఏదైతే అది చెయ్యగలిగిన వాడే నటుడు అన్న ముఖ్య విషయం ఇప్పుడు మనకున్న  హీరోల్లో ఒక్కాయనకన్నా తెలిసినందుకు సంతోషంగా ఉన్నది. 
  4. కథ వెరైటీగా ఉన్నది. మనవాళ్ళే వ్రాసి ఉంటే అంతకంటే అద్భుతం లేదని చేతులు నేప్పెట్టేదాకా చప్పట్లు కొట్టటానికి సదా రెడీ. కాదంటే? ఏమిచేస్తాము!  ఆ ఒరిజినల్ ఆంగ్ల సినిమా ఎదో చెబితే అది కూడా చూసి తరిస్తాము.
  5. పల్లెటూరి వాతావరణం బాగా తీసుకుని వచ్చారు. పక్క పాత్రలు వేసిన వాళ్ళు కూడా సరిగ్గా సరిపోయి ఆయా పాత్రల్లో వొదిగి పొయ్యారు. ఎక్కువ మంది మన "జబర్దస్త్" బాచ్ నటులు ఉన్నారు. ముఖ్యంగా  అందులో   షేకింగ్ శేషు, పేద రైతుగా జీవించాడు.
  6. సంగీతం మొత్తం మొత్తం వీనుల విందుగా ఉన్నది అని  అనలేము కానీ, బాగున్నది. అక్కడక్కడా బాక్ గ్రౌండ్ స్కోర్ లో వచ్చే బిట్లు బాగున్నాయి. ఇంటర్వెల్ తరువాత వచ్చే పాటల్లో ఒక్కటి కొద్దిగా బాగున్నది. నారాయణమూర్తి సినిమాల బ్రాండ్ కనపడింది. దేవీశ్రీ  ప్రసాద్ మంచి బీట్ ఇచ్చాడు, సాహిత్యం ఒకే. వినండి.


ఇక నచ్చనివి: 
  1. సినిమాలో కథ  1985 లో జరిగిందని చెప్పారు. కానీ, కథలో ఏమిటి ఆ సంవత్సరం ప్రాముఖ్యత? నాకైతే ఏమీ కనపడలేదు. కథ నడపటానికి సెల్ ఫోన్లు ఉంటే కొంత అడ్డు అని అలా 1985 అని మనకు నమ్మ బలికారు అనిపించింది.
  2. సస్పెన్సు కోసం కథను ముందుకు వెనక్కు తిప్పటం, పైగా ప్రేక్షకులకు చాలా విషయాలు చెప్పకపోవటం నాకు నచ్చలేదు.
  3. హీరో అన్నకు "ఒక అమ్మాయికి" ప్రేమ ట్రాకు నడుస్తూ ఉంటుంది. హీరో అన్నేమో దుబాయ్ లో పనిచేస్తూ ఉన్నట్టు చెబుతారు, ఎదో శలవలకు వచ్చినట్టు చూపించారు. దుబాయ్ లో ఉన్న కుర్రాడికి, పట్నంలో హాస్టల్ లో చదుకునే అమ్మాయికి  ప్రేమ ట్రాకు ఎలా నడిచింది, పైగా 1985లో! సెల్ ఫోన్లు ఇంటర్ నెట్ లు లేవాయే. అందుకే సినిమా అది. 
  4. హీరోను ఒక పాము కరిచి పారిపోతుంది.ఆ పాము కోసం వెతుకుతూ ఉంటాడు. అది ఎందుకు పెట్టారో? హీరో తన్ను కరిచిన పామునే వదలలేదు, తన కుటుంబానికి ఇంత హాని చేసిన వాడిన వదలడు అని చెప్పటానికా! మరీ యాబ్‌స్ట్రాక్ట్‌గా ఉన్నదనిపించింది. లేదంటే, సగటు తెలుగు ప్రేక్షకుడికి ఉండే సినిమా లాజిక్ నాకు లోపించిందేమో!
  5. ప్రకాష్ రాజ్ కారు ఎక్కంగానే ఒక లారీ వచ్చి వెనకనుంచి గుద్దేస్తుంది. దానికి ముందు, ఆ ప్రమాదం జరగబోతోంది అని తెలిసిన వాడల్లే అరుచుకుంటూ, హీరో తెగ పరిగెత్తి వస్తాడు. ఆ సంఘటన నేపధ్యం సినిమాలో ఎక్కడా చెప్పలేదు.
  6. తాను ఊహించని వ్యక్తి తన కుటుంబానికి ద్రోహం చేశాడని ప్రమాదం జరగటానికి ముందుగా  తెలిసినాకూడా, హీరో ఆ వ్యక్తిని తీసుకు వెళ్ళి హాస్పిటల్ లో చేర్చి, కాపాడి, కుటుంబ సభ్యులే వాళ్ళ వల్ల కాదనుకుని వెళ్ళిపోయినా కూడా,  తానె అన్నీ అయ్యి,  దాదాపుగా మూడేళ్ళు ఆసుపత్రిలో ఉండి కంటికి రెప్పలా చూసుకుని ఆ వ్యక్తిని  బతికించి, అప్పుడు చంపెయ్యటం చాలా అసంబద్ధంగా ఉన్నది. అందుకే అది సినిమా!
  7. హీరోయిన్ పెళ్ళి చూపులు, పెళ్ళి చెయ్యబోవటం చాలా పేలవంగా ఉన్నది. ఆ సీన్ లు పెట్టటం వల్ల కథకు ఒరిగినది ఏమీ లేదు, హీరోని మరింత పైకి నేట్టినదీ లేదు. హీరోయిన్ పాత్ర పెంచటానికి మాత్రం ఉపయోగపడింది.
  8. సినిమాల్లో మనిషి మరణం ఎంత తక్కువ చూపిస్తే అంత బాగుంటుంది. మరణానంతరం తంతు అంతా పొల్లు పోకుండా చూపించి పాత్ర మీద సానుభూతి రాబట్టాలనుకోవటం దర్శకుడి భావదారిద్ర్యం తప్ప మరేమీ కాదు. అప్పుడెప్పుడో 1972 లో వచ్చిన పండంటి కాపురం సినిమాలో సులక్షణ బాల నటిగా చిన్న కుర్రాడి పాత్రలో మరణిస్తే, పాతి పెట్టటం చూపించినది మొదలు (డైరెక్టర్ లక్ష్మీ దీపక్ అనుకుంటాను) ఈ సినిమా వరకూ ఈ చావు "తంతు" చూపించిన  దర్శకులు అందరూ ఈ భావదారిద్ర్యం నుంచి తీసుకుంటున్న వాళ్ళే. "స్వాతి ముత్యం" సినిమాలో రాధిక చనిపోయిన సీన్ గుర్తున్నదా! చాలా సింపుల్ గా తీసి గుండె పిండేశారు. ఆంగ్లంలో సటిలిటీ (subtility) అంటారు అది ఉండాలి దర్శకులకు. కళాతపస్వి అని పొగడటం కాదు, కొన్ని కొన్ని నేర్చుకోవాలి. 
  9. సినిమాల్లో ఒక ఐటం సాంగ్ పెట్టాలన్నదురాచారం ప్రకారం ఇందులోనూ అలాంటి అసంబద్ధమైన పాట ఒకటి ఉన్నది. ఆ పాట ఇంటర్వెల్ తరువాత.  
  10. హీరో విలన్ దగ్గర డబ్బు తీసుకోవటం చూపకుండా, ఆ విషయం మీద  నానా యాగీ చేసే సంఘటన ఎందుకు పెట్టినట్టు? తనకెదురు తిరిగిన వాళ్ళను చంపేసి అడ్డు తొలగించుకునే విలన్, హీరోను  డబ్బులిచ్చి తన పక్కకు తిప్పుకోవటానికి ఒక్క కారణం కూడా లేదు. జస్ట్ హీరో కాబట్టా!
  11. సినిమాలో పెద్ద సీన్,  ఎలెక్షన్ల సీన్ అవుతుందని ఉత్కంఠతో ఎదురుచూసే నాలాంటి అమాయక ప్రేక్షకులకు నిరాశే ఎదురయ్యింది. జస్ట్ అలా, అనసూయను ప్రెసిడెంట్ చేసేసినట్టు చూపించి చేతులు కడిగేసుకున్నారు. 
  12. ఈ సినిమాకు ఫైట్లు ఎవరో మరి? చాలా అసంబద్ధంగానూ అసహజంగా  ఉన్నాయి. గుండు విలన్ ని హీరో, చాకలి గుడ్డలు ఉతికినట్టు ఉతికితే,  అవును,   నిజంగా కాళ్ళు పట్టుకుని గిర్రున తిప్పి తల నేలనేసి కొడితే,  వాడు, జస్ట్ చెయ్యి విరిగి బయట పడతాడు. కానీ, అదే గుండు గాడు, విలన్ చెంబు పెట్టి రెండు వెయ్యంగానే చచ్చి ఊరుకుంటాడు. అందుకే అది సినిమా. 
  13. ఈ గుండు విలన్ ని చావ గొట్టినప్పుడు మాత్రం పోలీసులు వెంటనే వచ్చి హీరోను అరెష్టు చేసి తీసుకుపోయి బాదుతారు. కానీ, తరువాత మన  హీరో, బోలెడు మంది విలన్ మనుషులను చకచకా పొలాల్లో చంపేస్తే ఎక్కడా పోలీసుల ఊసే లేదు! హత్య చెయ్యబడిన అన్న శవాన్ని హీరో అలా భుజాన వేసుకు వచ్చేస్తాడు. అప్పుడు కూడా పోలీసులు కలుగచేసుకోరు. తన అన్నాను హత్య చేయించాడన్న కోపంతో, హీరో అల్ పవరుఫుల్ విలన్ ఇంటి మీద దొమ్మీకి వెళ్ళి   సర్వ నాశనం చేసినా పోలీసులు కలుగచేసుకోరు. దర్శకుడు చెబితే కాని వాళ్ళు ఎంత ఘోరం జరిగినా రారన్న మాట. అవసరం ఐతే, చిన్న వాటికి వచ్చి హీరోను కొట్టేస్తారు. ఈ లాజిక్ నాకు తెలియదు. తెలుగు సినిమాలు చూట్టం తక్కువ కదా మరి.
  14. చిట్టచివరకు విలన్ తాను ఎందుకు హీరో అన్నను చంపించాడో చెప్పిన కారణం చాలా అసంబద్ధంగానూ 1985లో  అయినా సరే  నిజానికి దూరంగానూ ఉన్నది. 
  15. పేర్ల ద్వారా, నర్మగర్భంగా కొన్ని షాట్ల ద్వారా ఒకటి రెండు  సామాజిక వర్గాలను విమర్శచేసే  ప్రయత్నం చాలా ఏవగింపు కలిగించింది.
ఏది ఏమయినా, సినిమా చూస్తున్నంత సేపూ విసుగైతే మాత్రం పుట్టలేదు. ఈ విషయానికి దర్శకుడిని మెచ్చుకోవాల్సిందే.

ఏమిటీ! సినిమా కథ చెప్పలేదా? భలేవాళ్ళే కథ పూర్తిగా  నేనే చెప్పేస్తే డైరెక్టరు దేనికీ, సినిమా తియ్యటం దేనికీ. చక్కగా వెళ్ళి చూడండి. ఒకే.

21, మార్చి 2018, బుధవారం

వరంగల్లు లో "అమ్మగారు"


 రాజ్యలక్ష్మి గారు వారి భర్త కోటయ్య గారు 


సంవత్సరం 1983. అప్పుడే బాంకులో ఉద్యోగం వచ్చింది. వేరే ఉద్యోగం కొన్నాళ్ళు చేసి, అది మానేసి బాంకులో చేరిన రోజులు. పూర్వపు ఉద్యోగంలో
స్నేహితుడు పూర్ణచంద్ర రావు (ఎడమ పక్కన) మరొక స్నేహితుడు గణపతి (కుడిపక్కన) 

నాకు క్వార్టర్స్ ఇచ్చి ముద్దుగా చూసుకున్నా కూడా, బ్యాంకు  ఉద్యోగం మీది మోజుతో ఆ ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేసి, బాంకులో చేరిన కొత్త రోజులు. వరంగల్లు నగరం నాకు కొత్త కాకపోయినా, ఇల్లు వెతుక్కోవటం కొత్త. ఆ కొరత తీరుస్తూ అప్పటికి కోలీగ్ మాత్రమె, ఇప్పుడు గొప్ప స్నేహితుడు పూర్ణచంద్రరావు తన రూములో ఆశ్రయం ఇచ్చాడు. మరి తిండి!? ఇదొక సమస్య. 


అప్పటికి వరంగల్లులో ఒక "పూటకూళ్ళ" ఇల్లుగా సినిమాల్లో మాత్రమె చూసిన అద్భుత ఏర్పాటు  ఒకటి ఉండేది. 1983 లో కూడా! వరంగల్లు తెలిసిన వాళ్ళుకు పరిచయం ఉండచ్చు, అక్కడ "ఆకారపు వారి గుడి" ఉండేది. అంటే "ఆకారపు" వారు కట్టించిన చక్కటి గుడి. ఎంతో అద్భుతంగా కట్టించారు. ఇప్పటికి కూడా చెక్కు చెదరకుండా అలాగే ఉన్నది.  ఆ భోజన సమస్య తీర్చిన ఆవిడ పేరు రాజ్యలక్ష్మి గారు.  ఆవిడ భర్త కోటయ్య గారు ఆ గుడిలో పూజారిగా ఉండేవారు.

చాలా లిమిటెడ్ గా పొద్దున్న పూట మాత్రమె బాంకు/ఎల్ ఐ సి ఉద్యోగులకు మాత్రమె ఆవిడ భోజనం పెట్టేవారు. ఆవిడ దగ్గర భోజనం చేయాలి అంటే, ఆ వ్యక్తిని ఆవిడ చూసి ఇంటర్వ్యూ చేసి నచ్చితేనే ఒప్పుకునేవారు లేదంటే నాకు కుదరదు బాబూ, ఇప్పటికే ఎక్కుమంది  అయిపోయ్యారు అనేసేవారు. అదృష్టం బాగుండి, నేను ఆ ఇంటర్వ్యూలో నెగ్గాను. కాబట్టి శ్రీమతిని తీసుకుని వచ్చి (అప్పటికే నాకు పెళ్ళి అయ్యింది) కాపురం పెట్టేదాకా రెండు మూడు నెలలు ఆవిడ చేతి భోజనం తిన్నాను. ఆవిడ దగ్గర తిన్న భోజనాలు తక్కువే అయినా కూడా, మూడు దశాబ్దాల తరువాత కూడా ఇంకా గుర్తున్నది. కారణం ఆవిడ భోజనం పెట్టె పద్ధతి. మాకు దగ్గిర చుట్టం లాగా, స్వతం తల్లి లాగ కొసరి కొసరి వడ్డించి భోజనం పెట్టేది.

సరిగ్గా తినకపోతే కేకలేసేది. ఆవిడ చేతి వంట అద్భుతం ఐతే, ఆవిడ భోజన పెట్టె పద్ధతి పరమాద్భుతం. ఎంతో బాగుండేది. పండుగలు వస్తే స్పెషల్ భోజనాలు, వేరే ఎక్సట్రా చార్జీలు లేకుండానె! బాగా గుర్తుండే పండుగ రక్షా బంధన్ పండుగ. అద్భుతంగా చేసేవాళ్ళు. ఆరోజున ఆవిడ చేసిన భోజనం తిని ఆఫీసుకు వెళ్ళటం ఎంతో కష్టంగా ఉండి, ఆఫీసులో భుక్తాయాసంతో బాధపడ్డ గుర్తు.


1987 వచ్చేప్పటికి ఆవిడ చాకిరీ చెయ్యలేక భోజనాలు పెట్టటం మానేశారు. అప్పుడప్పుడూ,  ఆ గుడికి వెళ్ళినప్పుడల్లా, వెనకాలే ఉన్న వాళ్ళింటికి వెళ్ళి ఆవిడను చూసి రావటం అలవాటుగా ఉండేది. 1988 లో వరంగల్ వదిలేసి విజయవాడ  వెళ్ళిపోయ్యాము. 1989 లో    ఎల్ ఎఫ్ సి లో వెళ్ళినప్పుడు  కూడా వెళ్ళి ఆవిడను పరామర్శించి వచ్చాము 

ముందుగా ఆవిడ భర్త కోటయ్య గారు వెళ్ళిపొయ్యారు, తరువాత 1991 లో అందరూ "అమ్మగారు" అని పిలుచుకునే రాజ్యలక్ష్మి గారు  పరమపదించారని తెలిసింది. మాకు వార్త తెలియటమే ఎప్పటికో తెలిసింది. 

ఎప్పుడన్నా ముంబాయి (అక్కడ 12సంవత్సరాలు పనిచేసాను) నుంచి విజయవాడ వెళ్ళేప్పుడు వరంగల్ మీదుగా రైలు వెడుతుంటే ఆవిడ బాగా గుర్తుకు వచ్చేవారు. 

అలా సర్వీసు అంతా వరంగల్, విజయవాడ, హైదరాబాదు, బెంగుళూరు ఆపైన ముంబాయిలో 34 సంవత్సరాలు ముగించుకుని ఈ మధ్యనే జూన్ 30 2017 రిటైర్ అయ్యిన తరువాత, ఇప్పటికి ఇన్ని సంవత్సరాల తరువాత, నేను నా స్నేహితుడు  పూర్ణచంద్రరావు చాలాసార్లు అనుకుని చివరకు పది రోజుల క్రితం వరంగల్ వెళ్ళాము. వెళ్ళంగానే చేసిన పని, ఆవిడ ఉండిన ఇల్లు చూడటాని వెళ్ళటమే. ఆ గుళ్ళో వారి మనుమడు శివకుమార్ తాతగారి చోటులో పూజారిగా పనిచేస్తున్నట్టుగా తెలుసు. 
వాళ్ళింటికి వెళ్ళటానికి దారి 

వాళ్ళింటికి వెళ్ళటానికి దారి 
చాలా ఆనందకర విషయం ఏమంటే, ఆగుడి, ఆ పరిసరాలు , రాజ్యలక్షమ్మ గారు ఉండి మాకు భోజనాలు పెట్టిన ఇల్లు అన్నీ కూడా మూడున్నర దశాబ్దాల క్రితం ఎలా ఉన్నాయో అలాగే ఉన్నాయి. ఏ మాత్రం మారలేదు. అక్కడే కాసేపు తిరుగాడి, పాత జ్ఞాపకాల బరువును బాగా మోసి, ఆయా చోట్లల్లో కాసేపు కూచుని ఆనందించి, వారి మనవడిని కలుసుకుని మిగిలిన ఊరు చూడటానికి వెళ్ళాము. 

 మేము భోజనాలు చేసిన హాలు. అప్పట్లో ఫ్రిజ్ టివి వంటివి లేవు ఖాళీగా ఉండేది 
విచిత్రం ఏమంటే, మేము అప్పుడు పనిచేసిన ఆఫీసు ఉన్న భవనం అప్పుడు ఎలా ఉన్నదో ఇప్పటికీ అలాగే ఉన్నది. కాకపొతే పైన మరొక అంతస్తు వేసారు. మాకు తెలిసిన "అమ్మగారి" ఇల్లు, మా ఆఫీసు అలాగే ఉండటం కొంత స్వాంతన కలిగించినా, పాత వైభవం లేక పోవటం (ఎలా ఉంటుందీ, ఉండదు అని తెలుసు,  అయినా ఎదో ఒక నోస్టాల్జియా) కొంత బాధ కలిగించిన మాట వాస్తవం. మిగిలిన ఊరు అస్సలు గుర్తు పట్టటానికి వీలులేకుండా మారిపోయింది, పెరిగిపోయింది. మేము అక్కడే పోచమ్మ మైదాన్ ఎదురుగా పోతన టెలిఫోన్ భవన్ ప్రాంతంలో ఒక ఇంట్లో ఉండేవాళ్ళం. ఇప్పుడు ఆ ఇల్లు పెద్ద హోటల్ గా మారిపోయింది, మేమున్న గదులు ఆ హోటల్ వాళ్ళు వంటకు వాడుతున్నారు.

అప్పటికి ఇప్పటికీ మారని కొన్ని ప్రాంతాల ఫోటోలు. గుర్తుకోసం తీసుకున్నాము. ఆ ఫోటోలు ఆ గుర్తుల వెనుక ఎన్నో తీపి జ్ఞాపకాలు గుర్తు చేసుకోవటానికి పనికి వస్తాయి. ఆవిడ దగ్గర భోజనం చేసిన వాళ్ళు అప్పట్లో బాంకుల్లో ఎల్ ఐ సి లో పనిచేసిన వాళ్ళు కొన్ని డజన్ల మంది ఉంటారు. ఈ వ్యాసానికి వాళ్ళల్లో ఎవరన్నా చూసే అదృష్టం పడితే, అంతకంటే సంతోషం మరొకటి లేదు. వారు వారి జ్ఞాపకాలను, వీలయితే ఫోటోలు పంచుకుంటే పరమాద్భుతం.